Muzeum im. Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów - Stawisko

Siłą tego muzeum są oryginalność ekspozycji i zarazem jej intymność. Chodząc po tym domu, więcej czujemy się jak goście Iwaszkiewiczów niż turyści, którzy przyszli do muzeum. Może jednak nieco zbyt ciekawi goście, którzy lubią wypatrywać sekretów gospodarzy. Na przykład przyglądając się bacznie tytułom książek na półce.

Raczej na półkach, wielu półkach w różnych pomieszczeniach. Ale nie tylko książki są tu ciekawe. Ekspozycja wręcz wibruje ciekawymi rzeczami. Pełno tu bibelotów, zdjęć, obrazów, mebli i wszystkich materialnych śladów dawnego życia. Niektóre są osobliwe jak dawna szafa apteczna pełniąca rolę biblioteczki. Inne nieprzyjemne jak trofea myśliwskie. To znów zwykłe, codzienne jak dwa łoża w sypialni Iwaszkiewiczów albo symboliczne jak dowody uznania, sympatii (np. obraz Kramsztyka ze wzruszającą historią donacji).

Taki spacer przenosi nas do dawnego czasu i innego życia. Skłaniając do refleksji nad życiem Iwaszkiewiczów i pewnie nie tylko.

Czas zwiedzania około 40 minut. Choć bardziej dociekliwym osobom wizyta zajmie znacznie więcej czasu. Można również pospacerować po nieco już zdziczałym ogrodzie otaczającym dworek.

Muzeum opiekuje się miła i profesjonalna pani i uroczy piesek. Dziękuję za serdeczne przyjęcie.

Ciekawe miejsce pod względem historycznym, architektonicznym oraz wystroju wnętrz, mając na uwadze że faktycznie kiedyś tam żyli ludzie i zostało tak jak zostało. Pozdrawiam

Przy okazji wernisażu prac Marcina Władyki miałem przyjemność odwiedzić dom Iwaszkiewiczów. Wspaniałe miejsce pełne historii. Jakie to szczęście, że dom pozostawiono jako spuściznę dla przyszłych pokoleń. Mimo, że już tyle lat minęło odkąd mieszkali tu jego właściciele nadal czuć magię miejsca i zamykając oczy można wyobrazić sobie zapach pieczonego ciasta.

Coś wspaniałego!
Dla miłośników twórczości Iwaszkiewicza wizyta w Stawisku jest niczym plaster miodu, wręcz doświadczeniem duchowym. Od lat moim marzeniem było odwiedzić to miejsce i teraz już wiem, że wrócę tam w cieplejszym okresie, by ujrzeć dom/muzeum w południe lata, a może też w jesiennych mimozach. Oh ah eh!

Z tego wszystkiego zapomniałam wspomnieć, że pracownicy Stawiska to przemiłe osoby ze sporą wiedzą (pozdrowienia dla pana Wikinga, który sprzedał nam bilety :)), na miejscu miałam też możliwość zakupienia małych pamiątek, jak kartki/magnesy, płócienną torbę z logo Stawiska. Są też oczywiście książki, albumy, itp. I jest gdzie spacerować!

Spokój, spokój, prawie szczęście.

Dla mnie już nie prawie 🙂

Muzeum w Stawisku to miejsce, które wyróżnia się na tle tradycyjnych placówek muzealnych. Nie jest to jedynie zbiór eksponatów, ale autentyczna kapsuła czasu, która pozwala zwiedzającym wejść w świat Jarosława i Anny Iwaszkiewiczów.